de terugkeer van rationele beurzen

De focus van de financiële markten is momenteel vooral gericht op de gepubliceerde bedrijfsresultaten en de evolutie van de rentesituatie in Europa en de VS.

Tijdens het oogstseizoen, zoals nu waarin de ondernemingsresultaten worden aangekondigd, is het altijd al een “glas halfvol, glas halfleeg” situatie geweest, waarbij positieve verrassingen en bittere ontgoochelingen elkaar op onregelmatige tijdstippen weten af te lossen. Het zal pas binnen enkele weken duidelijk zijn of er zich al een voldoende substantieel herstel heeft ingezet in de Europese bedrijfswinsten dat het huidige hoge koersniveau van de Europese beurzen helpt te verantwoorden. Ik betwijfel of dit zo zal zijn. Lees verder

Dobberen …

Nu er geen direct gevaar dreigt uit de (altijd onverwachte) politieke hoek, dobberen de financiële markten rustig verder op een relatieve kalme oceaan, zonder echter een duidelijke richting te kiezen. Meestal zijn dit echter de momenten waarop de asset allocatie van beleggingsportefeuilles cruciaal moet worden bijgestuurd. Lees verder

Back-to-basics

Alles went, zeker een zoveelste Amerikaanse schuldencrisis.

In de korte periode die ons nu rest tot het volgende schabouwelijke politieke toneelstuk dat blijkbaar steeds gepaard moet gaan met de onvermijdbare beslissing tot een verdere verhoging van het schuldenplafond, is het voor de beleggers “back-to-basics” geblazen. Lees verder

wachten …

Samen met de rest van de planeet aarde, wachten we geduldig af tot de Amerikaanse crisis zal worden opgelost. Als algemeen uitgangspunt geldt hierbij dat uiteindelijk geen enkele politicus geassocieerd wil worden met een Amerikaanse faling op haar uitstaande betalingsverplichtingen omwille van een relatief eenvoudig op te lossen politiek dispuut. Het volstaat immers even afstand te doen van de eigen ideologische verstarring om tot een haalbaar compromis te komen voor beide partijen.

Je weet natuurlijk nooit met politici, maar de bovenstaande positieve conclusie wordt duidelijk door de meeste analisten gevolgd en vertaalt zich in een geleidelijke wereldwijde vooruitgang van de beurskoersen. Lees verder

Speak softly and carry a big stick

Je wenst het geen belegger toe, om gekneld te geraken tussen twee politieke ideologieën die elkaar afdreigen met nucleair wapenarsenaal. In dit specifieke geval wordt er opzichtig gezwaaid met een potentiële faling van betalingen op de Amerikaanse staatsschuld, hetgeen in technische termen niets minder betekent dan een default, met een dramatische verlaging van de kredietkwaliteit tot gevolg. Op de vermaledijde 2de augustus 2011 verlaagde een ratingbureau reeds haar kredietrating voor de VS, verwijzend naar de toenemende ideologische polarisatie in het land, die tot een impasse aanleiding kon geven. Daar zijn we nu ongeveer aangekomen. Lees verder

strapatsen

Als er dan toch eindelijk eens wat goed economisch nieuws te rapen valt, dan is snel wel een politicus gevonden om zich te profileren. Om zijn impact te versterken gebeurt liefst op basis van onbegrijpelijke (dus moeilijk weerlegbare) argumenten die van aard zijn diepe schade aan te brengen aan de toekomstige economische ontwikkeling. Dit neigt naar chantage maar wordt blijkbaar getolereerd. De gedeeltelijke “shutdown” van de Amerikaanse Overheidfuncties en de strapatsen van Berlusconi in Italië vallen onder de noemer van aandoenlijk spierballenrollen zonder één constructief doel voor het ogen. Lees verder