Wiens brood men eet …

Nu Mevrouw Yellen stilaan haar opwachting maakt als toekomstig Fed Voorzitter, is het uitkijken geblazen naar iedere toespraak, commentaar of opmerking die zij orakelt. Maar op dat vlak valt er weinig verrassend nieuws te rapen. De nieuwe Fed voorzitter moet beleidsmatig gaan bijsturen waar de afscheidnemende Voorzitter vanuit politiek standpunt duidelijk steken had laten vallen. Lees verder

Déjà vu?

Déjà vu?

Een zelden geziene stroom van (relatief) goed nieuws inspireert aandelenbeurzen wereldwijd tot nieuwe records en stabiliseert tegelijk de nerveuze obligatiemarkten.

De recente productiecijfers uit China ondersteunen de stelling dat de op één na grootste economie terug in staat mag worden geacht om geleidelijk een hoger groeipad op te zoeken, ondanks het manifest ontbreken van een rentestimulans zoals in Europa of de VS. In Europa groeit intussen de overtuiging dat eindelijk een economische ommekeer is bereikt, terwijl de ECB zelfs nog enige ruimte heeft weten te vinden voor een symbolische knip in de korte termijnrentevoeten – Al is dit laatste eerder van technische orde en wordt deze beleidsbeslissing veelal verkeerdelijk uitgelegd als een dramatische en desperate laatste zet om de economie alsnog te reanimeren. Lees verder

Waarom heeft de ECB geknipt in haar beleidsrente?

De recente verlaging van één van de rentetarieven waarover ECB beslissingskracht heeft, wordt grotendeels verkeerd verklaard. Meestal wordt de zeer lage inflatie en de daarbij horende vrees voor deflatie aangevoerd als voornaamste motief voor de knip in het “refi”-tarief. De meest recente inflatiecijfers (slechts 0,7%) speelt weliswaar een rol maar enkel als omgevingsfactor. In een dergelijke context kan de ECB immers zonder gevaar haar plafondtarief verlagen en dat laatste was nodig om een heel andere (en zelfs vrij positieve) reden. Het bodemtarief ( de “repo”-rente ) was immers stelselmatig aan het toenemen omwille van de (al bij al bescheiden) herneming van de economische activiteit in de Eurozone waardoor de vraag naar kredieten (en in afgeleide orde de appetijt van de banken om vlotter krediet te verlenen ) stijgt. Op zich is daar niets mis mee, natuurlijk, integendeel zelfs. Lees verder

Over wisselkoersen, beurzen en rente …

Op de wisselmarkten is de kans wellicht het kleinst om via een gefundeerde analyse tot een accurate voorspelling te komen. Maar bij hoge uitzondering durven we ons toch even te gewagen aan deze verraderlijke materie. Het is immers reeds enkele maanden zo dat de USD/EUR verhouding sterk afwijkt van een verantwoord  fundamenteel niveau voor deze wisselkoers. De verschillen in de LT rente tussen de VS en Eurozone wijzen al geruime tijd op een versteviging van de “green back” maar de effectieve beweging volgde grotendeels de omgekeerde richting. Dit laatste werd veroorzaakt door verschillende elementen waarbij vooral de plotse ommekeer in de verwachte evolutie van de Amerikaans LT rente een decisieve rol heeft gespeeld. In september 2013 werden de kansen op een hogere obligatierente in de VS plots veel lager ingeschat nadat de woordvoerders van de Centrale Bank zich uit de naad begonnen te werken om de impact van oorspronkelijke aankondiging van haar voorzitter bij te sturen. De Europese economische omgeving gaf op datzelfde moment enkele hoopgevende tekenen van vitaliteit waardoor het renteverschil tussen de VS en de Eurozone afnam en de dollarkoers onder druk kwam te staan.

Lees verder

Over wisselkoersen, beurzen en rente …

Op de wisselmarkten is de kans wellicht het kleinst om via een gefundeerde analyse tot een accurate voorspelling te komen. Maar bij hoge uitzondering durven we ons toch even te gewagen aan deze verraderlijke materie. Het is immers reeds enkele maanden zo dat de USD/EUR verhouding sterk afwijkt van een verantwoord  fundamenteel niveau voor deze wisselkoers. De verschillen in de LT rente tussen de VS en Eurozone wijzen al geruime tijd op een versteviging van de “green back” maar de effectieve beweging volgde grotendeels de omgekeerde richting. Dit laatste werd veroorzaakt door verschillende elementen waarbij vooral de plotse ommekeer in de verwachte evolutie van de Amerikaans LT rente een decisieve rol heeft gespeeld. In september 2013 werden de kansen op een hogere obligatierente in de VS plots veel lager ingeschat nadat de woordvoerders van de Centrale Bank zich uit de naad begonnen te werken om de impact van oorspronkelijke aankondiging van haar voorzitter bij te sturen. De Europese economische omgeving gaf op datzelfde moment enkele hoopgevende tekenen van vitaliteit waardoor het renteverschil tussen de VS en de Eurozone afnam en de dollarkoers onder druk kwam te staan. Lees verder