Een spits die scoort

U zult het wellicht met mij eens zijn. Het ontbrak onze landgenoten tijdens hun avontuur in Brazilië wat aan productiviteit in de zone van de waarheid. De opbouw was weliswaar lovenswaardig en de resulterende doelpogingen waren sympathiek maar dat volstaat helaas niet meer in het voetbal van vandaag – en ergens anders ook niet, trouwens. Vandaar onze zoektocht naar een (niet te prijzig en beschikbaar) toptalent (M of V), dat doortastend op doel weet af te stormen en de netten met regelmaat laat trillen.

Een dergelijke goalgetter hebben we vrij snel voor u weten te vinden. Meer nog, betrokkene heeft naast de bovengestelde kwaliteiten ook nog de aangename karaktertrekken om zonder te morren uit te voeren wat de coach vanaf de zijlijn toeroept en begint daarenboven niet te zeuren bij beslissingen van de scheidsrechter. In de VSA loopt er zowaar eentje rond: Mevrouw Yellen, momenteel evenwel nog aan de slag als Fed-Voorzitter. Bij de uitoefening van deze baan weet ze van de minste opportuniteit een open kans te creëren om het gewenste beleid van de zittende Amerikaanse regering verder aan te scherpen. Ondanks de ontluikende inflatie en de jarenlang volgehouden (extreem lage rentetarieven) weet zij toch nog een verantwoording te verzinnen om de agressieve monetaire stimulansen toch te verantwoorden, alleszins tot oktober 2014.

De doelstelling is intussen voor iedereen zonneklaar. De Democratische Partij moet – kost wat kost – de tussentijdse verkiezingen van november 2014 winnen om Obama nog een laatste kans te bieden om enkele van zijn torenhoge beloften van destijds te kunnen realiseren. Het beleid van de Republikeinse Partij (in de meerderheid in een van de kamers) was bewust blokkerend op ieder punt dat op een overwinning van het Obama-beleid kon lijken.

Met tien man voor de goal… Wat je nodig hebt om dit open te breken, is een geniale spits.

Yellen verwijst naar enkele zwakke onderdelen in de arbeidsmarkt (die zijn er altijd) om haar beleid van extreem lage rente op lange termijn obligaties te blijven verdedigen. Dankzij deze lage rentetarieven blijft de bouwsector structureel gestimuleerd en wordt de consumptie (op krediet) aangewakkerd. In andere politieke omstandigheden zou een dergelijk monetair beleid al een tijdje bijgestuurd zijn omwille van de latente inflatiedreiging en potentiële financiële onevenwichten, maar iedere additionele job die intussen nog kan worden gecreëerd, is een bijkomende stem voor de democratische partij. Vermits de inflatie-indicator nog geen aanleiding vormt voor enige bezorgdheid en de huidige Fed-voorzitter op zeer handige wijze iedere statistiek weet te gebruiken die haar beleid ondersteunt, weten de financiële markten van deze context handig gebruik te maken voor nieuwe records, zowel op de aandelen- als de obligatiemarkten.

Maar zoals iedere topspits begint ook Yellen wat sterallures te vertonen. Op welke wijze kun je immers beter je positie boven alle kritiek verheffen, dan met een opgeheven vingertje en een waarschuwing over de koersniveaus op de beurzen. Als het dan toch ooit misloopt, dan hebben we er u als Centrale Bank toch voor gewaarschuwd … Voor een goed begrip: De Amerikaanse beurs rijgt de records aan elkaar, precies omwille van het zeer lage rentebeleid van de Centrale Bank in combinatie met stevige bedrijfsresultaten. Vandaar dat een dergelijke waarschuwing niet in zijn algemeenheid kan worden gesteld (want het zou een kritiek zijn op het eigen beleid) maar moet gericht zijn op enkele deelgebieden. Slachtoffers van dienst zijn de aandelen in de sociale media, de biotechnologie en de small-caps.

Met deze schijnbeweging tracht Yellen ook tegemoet te komen aan de scherpe kritiek aan het adres van een van haar voorgangers, Alan Greenspan. Het verwijt aan deze Fed-voorzitter was dat hij bijzonder weinig deed aan het voorkomen of detecteren van financiële zeepbellen. Zijn lapidaire maar terechte antwoord hierop was dat zeepbellen alleen maar ex post kunnen worden vastgesteld. Daarenboven zijn uiteenspattende zeepbellen meestal ongevaarlijk. Het klassieke voorbeeld dat naar voor wordt geschoven is de uiteenspattende zeepbel van de internetbedrijven in 2000. Spectaculair en met zware verliezen maar zonder veel systemische impact op de Amerikaanse economie. In tegenstelling overigens met de faillissementen van Enron en Worldcom, die wel een diep spoor van vernieling trokken. Het is overigens ook nog niet duidelijk waarom de internetbubbel op dat moment moest uiteenspatten. Vanzelfsprekend waren de koerswaarderingen in 2000 erg hoog en waren heel wat compleet waardeloze bedrijven meegesurft op deze gigantische golf. Waarschijnlijk is de aanleiding te zoeken geweest in de optieplannen die werden toegekend en die grotendeels rond de zelfde periode afliepen en vandaar een verkoopsgolf veroorzaakten. Maar belangrijker is waarschijnlijk dat de internetindex nu op zelfde niveau staat als in 2000, terwijl men nu bezwaarlijk nog kan bewezen dat bedrijven als Google, E-bay, Amazon enz. geen waardevol bedrijfsmodel zouden hebben. Dit maar ter illustratie dat het begrip “zeepbel” erg gemakkelijk in de mond genomen.

Grafiek 1: Evolutie van de koersen van internetbedrijven in de VSA en Europa

 abcPicture2

Maar vanuit het perspectief van een centrale bank is het volgende belangrijker: waarom leidt de uiteenspatting van sommige zeepbellen wel tot een algemene financiële ramp (zoals in 1930 en 2008), terwijl er in andere omstandigheden wel veel spektakel is, maar de algemene gevolgen beperkt blijven ( zoals de Azië-crisis in 1997, de internetbubbel in 2000 of de tulpengekte in Amsterdam)? Het antwoord is eenvoudig: zeepbellen zijn enkel bedreigend wanneer ze overmatig op krediet zijn gebaseerd. Yellen zou dus haar aandacht moeten verplaatsten naar de financieringsvorm van investeringen in plaats populistisch te wijzen naar de hoogte van de koersen van de aandelen in sommige deelsectoren.

Een juiste motivatie voor de waardering van bedrijven in de sociale media vereist weliswaar veel fantasie maar de koersen van heel wat biotechnologiebedrijven vertegenwoordigen de dynamiek in deze sector, specifiek aangewakkerd door de overnamegeruchten in de farmasector, waar de excessieve cashposities worden aangewend om die groei extern te kopen die men intern niet meer kan genereren. De biotechnologiesector, met zijn relatief kleine bedrijven, komt zo snel op de radar van overnemers, die de koersen doet opstuwen. Dit is vanzelfsprekend niet zonder gevaar. De biotechnologie heeft over de laatste periodes meerdere “boom-bust”-cycli moeten doormaken. Enkel nog aan te houden voor investeerders met een brede spreiding en het nodige geduld. Wij dus …

Grafiek 2: Evolutie van de Amerikaanse en Europese Biotechnologiesector

abcPicture1

We vergeven Yellen graag deze zijsprong en pleiten ervoor de betrokkene diep in de spits op te stellen om de doelgerichtheid van ons nationale team aanzienlijk te verhogen. En over de prijs moet u zich al helemaal geen zorgen maken. In België koop je voor het salaris van een Fed-Voorzitter niet eens een halve minister.

Dit bericht werd geplaatst in beurs,conjunctuur door Stefan Duchateau . Bookmark de permalink .

Over Stefan Duchateau

Stefan Duchateau is adviseur bij de Argenta Groep en voorzitter van de diverse beleggingsvennootschappen van deze groep. Hij doceert o.a. Portfoliomanagement, Financial engineering en Financieel risicobeheer aan de HUB (Brussel), Security selection, Portefeuillebeheer en beleggingsleer aan de KU Leuven en Financial derivatives aan de UHasselt. Bij Argenta richt hij zich ondermeer op het financieel en risicobeheer, het strategisch beleid en de uitbouw van de beleggingspijler van de bank- en verzekeringsgroep. Dit houdt onder meer de ontwikkeling in van beleggingsproducten en het beheer van beleggingsfondsen. Prof. Dr. S. Duchateau studeerde af als handelsingenieur en is doctor in de Toegepaste Economische Wetenschappen.