Komt dat zien, komt dat zien! (Nu ook in Europa)

We nemen het graag op voor de kleintjes, vooral wanneer ze (gedeeltelijk) gelijk hebben. De geweerkolfargumenten die vanuit de harde kern van de eurozone werden geformuleerd als antwoord op de verzuchtingen van de Griekse bevolking bleken vooral voor intern gebruik bestemd, om de achterban in Duitsland (en zijn satellietstaten) niet voor het hoofd te stoten. Lees verder

Bullebak!

Het staat dezer dagen weer stoer om de kleintjes te pesten. Bij sommigen komt dan ook geleidelijk de ware aard bovendrijven. De harde taal in de richting van Griekenland stemt ons vandaar wat onwennig. Iedereen weet nu wel dat van de Griekse regering weinig reële dreiging uitgaat in de richting van de sterke landen van de eurozone en dat een Grexit vooral dramatische gevolgen zal hebben voor de eigen bevolking. Een dergelijk scenario biedt noch op korte, noch op langere termijn enig soulaas aan de Griekse bevolking. De enige vergelijking uit de recente financiële geschiedenis die enigszins opgaat voor een dergelijk scenario wordt gevormd door het desastreuze pad dat Argentinië heeft proberen af te leggen, wat bezwaarlijk als een rolmodel kan worden beschouwd. Lees verder

Dan toch?

De Chinese overheid kreeg de laatste maanden bakken internationale kritiek te slikken wegens haar te strenge monetaire beleid en haar kennelijke onwil om door middel van doorgedreven monetaire stimuli mee de herlancering van de wereldgroei te ondersteunen.

Als de tweede grootste economie van de wereld pertinent weigert haar schouders te zetten onder een herstelbeleid, dan legt ze tegelijk een zware hypotheek op de kans op welslagen van een dergelijk beleid. Lees verder