Eindelijk wat regen

Het verschroeiende opwaartse pad dat de meeste wereldbeurzen over het laatste jaar wisten af te leggen veroorzaakt – naast opgetogen aandeelhouders – ook een steeds droger wordend bos van wantrouwen over de houdbaarheid van een dergelijk koersgebeuren, de stabiliteit van de economische en geopolitieke situatie en de verwachte evolutie van rentetarieven. Lees verder

Die ochtend bij de Chinees …

De Chinese overheid doet (eindelijk) wat ze moet: eerst de geldmarkten wat aftoetsen met een bescheiden daling van haar beleidsrente, opgevolgd met een even bescheiden als voorspelbare verlaging van de reserveverplichtingen van de banken. Zo kan je vrij accuraat nagaan of de beoogde doelstellingen (zoals de kredietverstrekking aan de industrie) kunnen worden bereikt zonder ongewenste bijwerkingen (bijvoorbeeld een aanzwengeling van de vastgoedsector). De testresultaten bleken erg bemoedigend, zodat een volgende stap in de rentedaling kon worden ingezet en de financiële markten maandagochtend konden worden vergast op een volgende verlaging van de bancaire reserveverplichtingen. Lees verder

Ambrosia, wat vloeit mij aan?

Toegegeven, we vinden zelf geen woorden meer om de heldentocht van aandelen- en obligatiemarkten nog treffelijk te beschrijven. Vandaar dat we ons genoodzaakt zien terug te grijpen naar (verplicht van buiten te leren) gedichten uit het middelbaar onderwijs – in casu, een ‘jambe’ als ons geheugen ons weeral niet in de steek laat … Lees verder

Waar was dat (economische) feestje?

U was ongetwijfeld weinig verrast toen de Amerikaanse conjunctuurbarometer op 1 april diep in het rood dook en het industriële ISM-cijfer zelfs alarmerend kort tegen de 50 %-lijn begon aan te schurken. Toch reageerden de financiële markten uiterst beheerst en tilden ze al bij al niet te zwaar aan de vierde opeenvolgende daling van deze toonaangevende index. Lees verder