Met de fanfare op kop

Verdenk ons niet van enige sympathie voor deze activiteit, maar als we toch mee op jacht moeten, dan lijkt het ons niet aan te raden om eerst de fanfare uit te sturen naar het bos. Toch niet als je met een prooi van betekenis huiswaarts wil keren.

Toch leek de ECB lange tijd deze strategie te volgen na de lancering van hun QE-programma. Je koopt gewoon massaal alle overheidsobligaties op tegen een vooraf bepaald tempo. Daardoor daalt de rente op deze beleggingen tot nul (of zelfs tot een negatief tarief als het nodig moest blijken). Een dergelijke lage vergoeding drijft de banken dan weg van overheidsobligaties, waardoor kredieten nog het enige rendabele alternatief vormen. Zo krijgen KMO’s (eindelijk) toegang tot de gigantische berg liquiditeiten die de ECB heeft gecreëerd (maar die nu opgeslagen ligt in posities in overheidsobligaties op de bancaire balansen) en kan er serieus werk worden gemaakt van investeringen, de creatie van werkgelegenheid, consumptieve bestedingen en finaal: een duurzaam economisch herstel. Lees verder

Even geschrokken?

Na de recente, ongeëvenaarde recordrace op de aandelenbeurzen mag een neerwaartse koersschommeling in deze orde van grootte ons niet verbazen en zeker niet afschrikken. Maar vooraleer we deze correctie uitroepen tot een vervroegde solden dienen eerst de omgevingsfactoren grondig te worden onderzocht. Het zou immers een regelrechte zonde zijn om een deel van de vroegere winsten verloren te zien gaan door een onhandige timing van vernieuwde aankopen of posities in aandelen en obligaties te lang aan te houden zodat potentiële toekomstige verliezen onnodig veel van de sterk gestegen waarden kunnen eroderen. Lees verder