Oma’s aan de top

Regel 1 in diplomatieke onderhandelingen houdt in dat je de tegenpartij pas kunt overwinnen wanneer je hem een positie aanbiedt waarin hij alles verliest behalve zijn gezicht.

De Europese onderhandelaars wensten blijkbaar de volledige vernedering na te streven. De ultieme uitweg die de Griekse premier voor zijn zittende regering trachtte te creëren zou hem toelaten de onderhandelingen de rug toe te keren, de Griekse bevolking alle besparingsmaatregelen te laten slikken zonder daar later zelf de zwarte piet voor toegeschoven te krijgen en Griekenland het bittere lot van een Grexit te besparen. Om het drama van voldoende sentiment te voorzien, haalde premier Tsipras er zijn eigenste oma er nog even bij: als zij akkoord was met de opgelegde besparingen, dan zou hij ook akkoord gaan …

Eerlijk gezegd: als we de oma’s van alle onderhandelaars naar Brussel hadden gestuurd, dan hadden ze allang een haalbare oplossing gevonden.

De (tot nu toe) mislukte onderhandelingen over het Griekse besparingsplan en de moeilijk voorspelbare ontwikkelingen in de komende dagen zullen initieel van aard zijn om negatieve koersontwikkelingen uit te lokken op de wereldbeurzen. De te verwachten orde van grootte van die verliezen situeert zich rond 5 %, wat ongeveer overstemt met de inhaalbewegingen van de afgelopen twee weken.

De verwachte evolutie op de obligatiemarkten is moeilijker in te schatten. Enerzijds zal de Duitse rente ongetwijfeld scherp dalen, maar anderzijds is het de taak van de ECB om de renteverschillen met Spanje, Italië en Portugal niet te laten oplopen. Als de Centrale Bank in dat opzet faalt (of zelfs maar enige aarzeling vertoont) dan zijn verliezen op overheidsobligaties in de zuidelijke rand van de eurozone niet uit te sluiten. Maar er is anderzijds geen enkele reden om te veronderstellen dat de ECB en de technische staf van de eurozone zich niet zouden bedienen van de ruime financiële mogelijkheden en het mandaat dienaangaande om de obligatiemarkten af te schermen. Eens de financiële markten daarvan overtuigd zullen geraken dan kan zich een geleidelijk herstel op de aandelenmarkten inzetten.

De onderhandelingssituatie is overigens minder dramatisch dan de beide partijen willen laten uitschijnen. Het voorgestelde referendum was niet eens een slecht voorstel. Naar alle waarschijnlijkheid zou het ‘ja’-kamp de volksraadpleging winnen en dat gaf de zittende Griekse regeringsleden de kans om hun gezicht te redden, daarna ‘eervol’ af te treden en dan naar hartenlust oppositie te voeren. Het enige nadeel daarvan was dat de datum enkele dagen na de verplichte terugbetaling aan het IMF zou vallen. Maar daar hebben de Grieken nooit een zaak van gemaakt: Een gemiste betaling aan het IMF is immers niet fataal, want het lokt geen ‘default’ uit, terwijl een ‘grace period’ van enkele dagen tot weken niet helemaal ongebruikelijk is. Het is pas wanneer Griekenland zijn staatsschuld niet meer terugbetaalt dat er een faillissement dreigt voor het Hellenistische schiereiland. Zonder Europees hulpprogramma is dat echter onvermijdelijk.

Zowel tegen 30 juni als daarna zijn er nog diverse mogelijkheden om tot een oplossing te komen. Die mogelijkheden gaan in tussentijd echter gepaard met onzekerheden en daar houden beurzen nu eenmaal niet van.

Maar zelfs in het fatale geval van een Grexit hoeven daar geen dramatische conclusies aan te worden gekoppeld wat betreft Europese aandelen- of obligatiemarkten.

Hiervoor moet echter aan één strikte voorwaarde te zijn voldaan: de ECB en de eurozone moeten met een goed voorbereid plan alle besmettingsgevaar met grote overtuiging weten te bezweren. Ze hebben daar alle middelen voor. In het geval de Centrale Bank haar rol naar behoren weet in te vullen, vormen de huidige dalingen eerder een opportuniteit dan een bedreiging.

Print Friendly, PDF & Email
Dit bericht werd geplaatst in bankencrisis,beurs,conjunctuur door Stefan Duchateau . Bookmark de permalink .

Over Stefan Duchateau

Stefan Duchateau is adviseur bij de Argenta Groep en voorzitter van de diverse beleggingsvennootschappen van deze groep. Hij doceert o.a. Portfoliomanagement, Financial engineering en Financieel risicobeheer aan de HUB (Brussel), Security selection, Portefeuillebeheer en beleggingsleer aan de KU Leuven en Financial derivatives aan de UHasselt. Bij Argenta richt hij zich ondermeer op het financieel en risicobeheer, het strategisch beleid en de uitbouw van de beleggingspijler van de bank- en verzekeringsgroep. Dit houdt onder meer de ontwikkeling in van beleggingsproducten en het beheer van beleggingsfondsen. Prof. Dr. S. Duchateau studeerde af als handelsingenieur en is doctor in de Toegepaste Economische Wetenschappen.