Cruel to be kind

Een eenmalige opflakkering in de indicator van de gerealiseerde inflatie van de eurozone volstond voor de ECB om er op te wijzen dat eerstdaags de toekomst van het quantitative easing programma zal worden besproken, met als zeer waarschijnlijke uitkomst dat de (massale) aankopen geleidelijk zullen worden afgebouwd vanaf september om ergens tegen het einde van het jaar (of begin volgend jaar) finaal te worden stopgezet. De doelstelling van 2% inflatie is immers in het vizier. Eventjes maar, want de veel minder erratische indicatoren over de verwachte inflatie wijken nog sterk af van de ambitie van de ECB. Maar dat doet er even niet toe, de ECB weet vanzelfsprekend wel beter.

Grafiek 1: Gerealiseerde en verwachte inflatie in de Eurozone

De ECB heeft een zeer precieze bedoeling met deze communicatie en wenst de financiële markten voor te bereiden op de effectieve afkondiging van de beëindiging van haar (moedige, excellent uitgevoerde en grondig gemotiveerde) aankoopbeleid op de secundaire obligatiemarkten. De onmiddellijke reactie van (oppervlakkige) waarnemers en louter speculatief georiënteerde obligatiehandelaars laat zich immers gemakkelijk vertalen in een initieel scherpe opsprong van de langetermijnrente in de eurozone en vanzelfsprekend in een pijnlijke daling in de obligatiekoersen. Maar na een korte periode neemt een meer mature reactie de overmacht. Zo is de financiële markt voorbereid op het komende nieuws over de stopzetting van het aankoopprogramma en krijgt ze de tijd om zich aan te passen aan het nieuwe beleid. De initiële schrikreactie vormt de weloverwogen kostprijs voor het wegwerken van de onzekerheid over de toekomst van het aankoopprogramma. You gotta to be cruel to be kind.

Enkel oppervlakkige analisten zien de beëindiging van het aankoopprogramma van obligaties als een eenduidig teken dat de langetermijnrente zeer snel opnieuw veel hogere niveaus zal opzoeken.

De reden waarom het met het opwaartse rente-effect (behoudens externe schokken) wellicht allemaal wel mee zal vallen, is het feit dat er nog nergens sprake is van een onmiddellijke afbouw van de balans van de Europese Centrale Bank. Die wordt ten vroegste gesignaleerd binnen twee jaar (naar voorbeeld van de Fed, die ook nog niet doortastend aan deze operatie is begonnen, ondanks het feit dat hun aankoopprogramma al geruime tijd geleden werd gestopt).

Dit betekent dat de ECB nog gedurende geruime tijd de aflopende obligaties uit haar (gigantische) voorraad zal kunnen herinvesteren in obligaties van lidstaten van de eurozone en daardoor het algemene peil van de langetermijnrente fundamenteel laag kan houden, zonder haar balanstotaal verder te laten oplopen.

Dit sluit een opwaartse trend zeker niet uit, maar het beperkt de ruimte toch in belangrijke mate.

Dit aspect moet in de communicatie van de ECB misschien wat sterker benadrukt worden om de onmiddellijke reacties op de financiële markten nog meer binnen de perken te houden (al valt het nu allemaal ook wel mee).

Intussen past de VS een shoot from the hip strategie toe waarbij zowel vriend (wie is dat?) als vijand (wie is dat?) onder vuur wordt genomen met willekeurige invoerbeperkingen (van relatief bescheiden omvang en zonder onderliggende strategie). Deze tactiek lijkt vooral bedoeld om de eurozone en China (en wat aangelanden) te waarschuwen voor het feit dat VS zich stoer zal opstellen bij komende onderhandelingen over handelsakkoorden.

Cruel to be kind …

Eerst wat afschrikken, afdreigen zelfs om dan enigszins tegemoet te komen. De houding van de VS is in deze overigens niet altijd ten onrechte maar met de aangekondigde maatregelen lijkt de Amerikaanse president vooral zichzelf schade toe te brengen. De Europese tegenmaatregelen zijn immers gemakkelijk chirurgisch te richten op de staten waar de Republikeinse Partij sterk staat, zoals Kentucky dat zijn bourbon nu alleen nog in de VS kwijt kan.

De Amerikaanse minister van Financiën heeft zich wellicht in de afgelopen weken te gemakkelijk laten afschrikken door de (geniale) Chinese maatregel om de reserveratio’s van haar banken in gevoelige mate te laten afnemen waardoor (indien gewenst) de lokale economie een substantiële adrenalinestoot krijgt die de economische groei dermate kan opkrikken dat de eventuele terugval door Amerikaanse handelsbelemmeringen in belangrijke mate gecompenseerd kan worden.

De VS kan een dergelijke maatregel onmogelijk nemen zonder haar economie in chaos te storten. Haar monetaire beleid moet in de nabije toekomst immers worden gericht op een inkrimping van stimulerende maatregelen. Het laat zich dan gemakkelijk raden wie een dergelijke handelsoorlog zou winnen. Maar hierdoor lijdt de Amerikaanse president wat gezichtsverlies en moet de onderhandelingspositie wat worden versterkt.

Op het economische front kregen we in de VS in de afgelopen weken te maken met zeer opbeurend materiaal: een (verwachte) opvering van de ISM-indicator, (nog) lagere werkloosheid, een beperkte acceleratie van de looninflatie en uitmuntende bedrijfsresultaten. We kunnen echt niks meer verzinnen om nog op onze wenslijst te plaatsen, want ook de conjunctuurindicator in de eurozone viel (voorlopig) beter mee dan verwacht zodat ook hier geen doemscenario met imploderende economische groei of bedrijfsresultaten moet worden gevreesd.

Door de beter dan verwachte Europese cijfers, in combinatie met de licht gestegen langetermijnrente, tendeert de US $ wel opnieuw naar een wat lagere koers ten opzichte van de euro. Maar ook hier volgen we liever een fundamentele visie die de koers van de greenback verder ziet verstevigen binnen afzienbare tijd.

De meeste aandelenmarkten lijken zich klaar te stomen voor nieuwe recordniveaus, ondanks een hogere langetermijnrente en dankzij de gevoelige verbeteringen in de afgeleverde bedrijfsresultaten.

Dit leidt tot een verdere accentuering van de aandelenposities in onze profielfondsen met nadruk op de VS (waar de historische onderweging geleidelijk wordt weggewerkt), de eurozone, Chinese dienstenbedrijven en consumptiegerelateerde aandelen in India.

Obligaties blijven onderwogen waarbij enkel obligaties uit (Aziatische) groeilanden en uit Portugal en Polen hun plaats (min of meer) behouden, naast posities in inflation-linked bonds uit Spanje en Italië (hoofdzakelijk in het looptijdsegment tussen 3 en 7 jaar).

Meer boeiende lectuur? Lees hier verder:

Dit bericht werd geplaatst in zonder categorie door Stefan Duchateau . Bookmark de permalink .

Over Stefan Duchateau

Stefan Duchateau is adviseur bij de Argenta Groep en voorzitter van de diverse beleggingsvennootschappen van deze groep. Hij doceert o.a. Portfoliomanagement, Financial engineering en Financieel risicobeheer aan de HUB (Brussel), Security selection, Portefeuillebeheer en beleggingsleer aan de KU Leuven en Financial derivatives aan de UHasselt. Bij Argenta richt hij zich ondermeer op het financieel en risicobeheer, het strategisch beleid en de uitbouw van de beleggingspijler van de bank- en verzekeringsgroep. Dit houdt onder meer de ontwikkeling in van beleggingsproducten en het beheer van beleggingsfondsen. Prof. Dr. S. Duchateau studeerde af als handelsingenieur en is doctor in de Toegepaste Economische Wetenschappen.

2 reacties op “Cruel to be kind

  1. Volgens sommige bronnen is de dit jaar te verwachten stopzetting van QE eerder ingegeven om de rente vooral tov die van de usd te laten oplopen om kapitaalvlucht uit de € een halt toe te roepen en een volledige pensioencrisis als nog te vermijden.
    Een inflatietarget van 2% nastreven is totale onzin en op niets gebaseerd. Ze is enkel gericht op verlichting van de gigantische schuldenberg. Jaren lang een 0% rentebeleid voeren waardoor de schulden enorm oplopen en daarna hopen dat de inflatie oploopt om ze dan weer te verlichten. De centrale banken voeren een verloren strijd tegen de komende deflatiegolf, waarvan ze ironisch genoeg zelf de oorzaak zijn.

    • Dank voor uw reactie
      2 procent inflatie target is wel degelijk zinvol om innovatie investeringen mogelijk te maken
      Maar 1,5 procent zou volstaan om dit doel te bereiken
      Er is overigens helemaal geen kapitaalvlucht uit de euro
      De redenen van de ecb zijn aangehaald in de tekst en die lijken correct
      Mvg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *