Voor een Apple en een ei

Het lijkt erop dat de gouverneur van de Amerikaanse centrale bank onder de druk van zijn president is bezweken. Zijn retoriek is alleszins sterk afgezwakt en dat is zeker niet onterecht. We wezen er sedert het begin van deze crisette al op dat Powell overdreef met zijn commentaren over de noodzaak van een resem aan verdere verhogingen van de beleidsrente over de komende maanden, waarmee hij beleggers nodeloos de gordijnen injoeg. Lees verder

FAANG of RIP?

Het is nog niet zo gek lang geleden dat we geconfronteerd werden met een doortastend nieuw inzicht in Finance. Dat is het vakgebied dat inzichten in de werking van financiële markten systematisch aftoetst en tracht om te zetten in een samenhangende investeringsstrategie.

Uit een bijzonder grondige analyse van de individuele beleggingsresultaten van de 26.000 aandelen die genoteerd waren op de Amerikaanse beurzen tussen 1926 en 2016 bleek verrassend dat de legendarische verveelvoudiging van de welvaart die we te danken hebben aan de vooruitgang van de aandelenkoersen, voor de helft toegeschreven moet worden aan slechts een handvol bedrijven. De totale vermogenstoename werd gerealiseerd door 4 % (!) van de genoteerde ondernemingen. De rest liep er maar bij voor het spreekwoordelijke spek en de daarbij horende bonen. Lees verder

What goes down, must come up again

Misschien vindt u het onbetamelijk dat we één van de grootste wetenschappers opzettelijk verkeerd citeren, maar een dergelijke blasfemie is in deze specifieke context niet eens ongepast.

Sir Isaac Newton verpatste immers een flink deel van zijn niet onaanzienlijk fortuin bij herhaalde speculaties op de aandelen van de South Sea Company. Toen deze zeepbel in 1720 uiteenspatte, kon de grondlegger van de gravitatieleer en (belangrijker nog) van de differentiaalanalyse enkel stellen dat het hem beter verging om de baan van hemellichamen te berekenen, dan om de wispelturige bewegingen op de financiële markten in formules te gieten.

De directeurs van de South Sea Company bleken de verwachte resultaten (veel) te rooskleurig te hebben voorgesteld. Hun enthousiasme werkte zo aanstekelijk dat ook honderden Britse parlementsleden met hun persoonlijk vermogen in deze dramatische koersval werden meegesleurd. Lees verder