Eén bolhoed voor twee dromen

De Britse Premier verdient weliswaar een medaille voor moed en zelfopoffering in een strijd die niet eens de hare is, maar dat weerhield het parlement er niet van om haar een diepvernederende nederlaag toe te dienen. Dat is echter allesbehalve een ramp. Maar de tijd begint toch te dringen om tegen 29 maart een oplossing te zoeken voor deze gordiaanse knoop.

Uit het historische brexit-referendum bleek alleszins dat een meerderheid van de Britten (vooral dan de dominante groep Engelsen) zeer vatbaar bleek voor simplistische argumenten en karikaturen, zodat men wellicht niet al te snel een nieuwe volksraadpleging over dezelfde kwestie zal organiseren. Zeker niet gelet op de steeds grimmiger wordende sfeer die snel in geweld kan ontaarden. In vroegere tijden zou dit ongetwijfeld reeds tot een burgeroorlog hebben geleid.

De financiële markten reageren intussen uiterst bedaard op de nieuwe ontwikkelingen. De uitslag van de stemming in het Britse parlement komt voor niemand als een verrassing en brengt vreemd genoeg ook een positieve oplossing korter bij. De afgrond waarin de Britse economie bij een chaotische brexit zonder deal dreigt te storten, gaapt weliswaar ook steeds vervaarlijker maar dit is slechts een onderdeel van het cynische machtsspel tussen beide kampen.

De oplossing zal ook niet komen van nieuwe verkiezingen. Pro en contra brexit zitten immers gespreid over beide politieke partijen en het is zeer moeilijk in te schatten wat de onderlinge verschuivingen in het stemgedrag zullen zijn. Het is ook niet duidelijk welk standpunt zowel Labour, met zijn eurosceptische voorzitter, als de diepverdeelde Conservatieven moeten innemen gelet op de sterk uiteenlopende interne standpunten.

Een aanvraag tot het verlenen van uitstel waardoor de uitvoering van de brexit enkele maanden verschuift en hierdoor tijd wordt gecreëerd om nieuwe onderhandelingen te voeren, biedt al evenmin een oplossing. Een uitstel vereist immers unanimiteit van de EU-leden. In Hongarije scherpt men de messen al, want men heeft daar nog een appeltje te schillen met Europa.

Maar zelfs indien de EU-landen hierover akkoord gaan, dan vallen de Europese verkiezingen midden in deze periode. Dat leidt tot verregaande juridische problemen.

De meest haalbare optie bestaat erin om gewoon de toepassing van het beruchte artikel 50 terug te trekken. Dat kan unilateraal gebeuren door Groot-Brittannië. De onderhandelingen met de EU kunnen dan terug worden opgestart, zonder tijdsdruk en met een grotere, directere betrokkenheid van het (intussen nieuw verkozen?) Britse parlement.

De hieruit resulterende deal kan eventueel opnieuw de basisvraag vormen van een nieuw referendum. Hopelijk zal men deze keer vereisen dat er een meerderheid moet zijn in iedere deelstaat. Dat laat iedereen weliswaar nog geruime tijd in onzekerheid, maar de financiële markten gaan uit van een dergelijk scenario en prefereren dat in ieder geval boven een chaotische brexit zonder deal.

Het zal het Britse volk ook toelaten om na te denken over wat ze nu eigenlijk écht willen.

Om 10 voor 6, ergens links van een dan al eindeloze rij vrachtwagens richting Antwerpen, kweelde Joe Jackson zijn wijze raad op Radio 1: You can’t get what you want, ‘till you know what you want.

 

Meer boeiende lectuur? Lees hier verder:

Dit bericht werd geplaatst in zonder categorie door Stefan Duchateau . Bookmark de permalink .

Over Stefan Duchateau

Stefan Duchateau is adviseur bij de Argenta Groep en voorzitter van de diverse beleggingsvennootschappen van deze groep. Hij doceert o.a. Portfoliomanagement, Financial engineering en Financieel risicobeheer aan de HUB (Brussel), Security selection, Portefeuillebeheer en beleggingsleer aan de KU Leuven en Financial derivatives aan de UHasselt. Bij Argenta richt hij zich ondermeer op het financieel en risicobeheer, het strategisch beleid en de uitbouw van de beleggingspijler van de bank- en verzekeringsgroep. Dit houdt onder meer de ontwikkeling in van beleggingsproducten en het beheer van beleggingsfondsen. Prof. Dr. S. Duchateau studeerde af als handelsingenieur en is doctor in de Toegepaste Economische Wetenschappen.