Over Stefan Duchateau

Stefan Duchateau is adviseur bij de Argenta Groep en voorzitter van de diverse beleggingsvennootschappen van deze groep. Hij doceert o.a. Portfoliomanagement, Financial engineering en Financieel risicobeheer aan de HUB (Brussel), Security selection, Portefeuillebeheer en beleggingsleer aan de KU Leuven en Financial derivatives aan de UHasselt. Bij Argenta richt hij zich ondermeer op het financieel en risicobeheer, het strategisch beleid en de uitbouw van de beleggingspijler van de bank- en verzekeringsgroep. Dit houdt onder meer de ontwikkeling in van beleggingsproducten en het beheer van beleggingsfondsen. Prof. Dr. S. Duchateau studeerde af als handelsingenieur en is doctor in de Toegepaste Economische Wetenschappen.

Willen en niet kunnen

De aandoenlijke pogingen van de ECB ten spijt wil het écht niet lukken met de economische heropleving in de eurozone. De oorzaken (maar daarom niet de remedies) zijn genoegzaam bekend. Het goedbedoelde en doorgedreven monetaire beleid met de nadruk op zeer agressieve geldcreatie wordt immers grotendeels geneutraliseerd door het opgelegde economische besparingsbeleid dat de eurozonelanden weer in het financiële gareel moet brengen. Het marginale nut van deze besparingen neemt echter steeds nadrukkelijker af, zodat het beoogde voordeel niet wordt bereikt en de nadelen steeds meer beginnen door te wegen. Lees verder

Yes, we can … go higher on Wall Street

Nog net voordat het gordijntje van het eerste verkiezingshok in de VS opzij werd geschoven, gaf Fed-voorzitter Yellen nog een laatste monetair duwtje in de rug van haar machtige maar weinig populaire baas in het Witte Huis. Ronduit aandoenlijk hoe de monetaire politiek van dé economische supermacht op onze planeet wordt gedomineerd door een louter politieke agenda. We gaven het al geruime tijd geleden en dit bij herhaling aan dat de agressieve stimulering, via lage rente en vooral via het massaal opkopen van overheids- en bedrijfsobligaties op de financiële markten, zou eindigen op 30 oktober 2014. Geen dag eerder of later. De monetaire overheid had immers de strikte opdracht voor ogen om de economie en werkgelegenheid maximaal van adrenaline te voorzien in het licht van de halftermijnverkiezingen in de Amerikaanse Senaat. Uit opiniepeilingen bleek immers dat de Democraten ook daar hun meerderheid dreigden te verliezen zodat alle zeilen moesten worden bijgezet om het tij te keren. Lees verder

Sushi bij de Chinees

We hadden het niet op het menu verwacht. We keken misschien te reikhalzend uit naar een doortastend stimuleringspakket van de Chinese overheid. De noodzaak was (en is) er, de mogelijkheden zijn er en er is niets wat in de weg staat van een massieve monetaire injectie om de Chinese economie terug op een hoger groeipad te brengen. En (puur bijkomstig natuurlijk) het zou de West-Europese economie een positieve impuls kunnen geven die in onze contreien bijzonder welkom zou zijn. Lees verder

Un pensiero nemico di pace*

De twee vorige pogingen van de Europese Centrale Bank om via stresstesten het vertrouwen in de banksector te herstellen liepen (om ons nog beleefd uit te drukken) af op een kouwelijke miskleun. Uit de resultaten bleek immers telkens dat precies die banken die met de grootste lof werden overladen de eerste waren om de dieperik in te gaan. De testen waren destijds aandoenlijk in hun opzet: De belegger en spaarder moesten kost wat kost gerustgesteld worden en ongeveer alle middelen waren hiervoor goed. De stresstesten werden er met de haren bij gesleurd en de nochtans degelijke techniek die aan de grondslag van een dergelijke methode ligt, werd zodanig misbruikt tot het gewenste resultaat aan de oppervlakte kwam drijven. Ieder rechtoplopend wezen met een minimale opleiding in statistiek schudde destijds hierbij meewarig het hoofd. Gelukkig leverde de ECB in de betrokken periode ook bijzonder goed ander werk door met name de financiële markten op meer dan voldoende wijze te voorzien van liquiditeiten. Iedereen die wat onderzoekservaring heeft op het gebied van financieel systeemrisico kent immers de belangrijkste oorzaak van een dergelijke dramatische ontwikkeling: Een terugval in de liquiditeitsvoorziening in de financiële sector. Lees verder

Disneyworld

Net zoals alle andere babyboomers, zijn wij in bijzondere mate beïnvloed door onze eerste impressies die ons werden uitgeprint via de hoogste vorm van kunst: de tekenfilm. Het leidmotief van deze meesterwerken van de hand van Walt Disney en zijn geniale medewerkers was zondermeer helder en duidelijk en liep als een rode draad door ieder (zeer gesmaakt) nieuw verhaal: Het komt allemaal wel goed, hoe donker of duister het er intussen ook mogen uitzien. Lees verder

Solden!

En breed verspreid nog wel. Zowel op de aandelenmarkten als aan de benzinepomp. Alleen overheidsobligaties in Duitsland en de VS worden zo mogelijk nog duurder en bieden hooguit nog een minimale vergoeding voor wie zich voor langere periodes wenst te engageren. Voor dit laatste risico halen wij echter onze neus op. Maar de dalingen op de aandelenmarkten en de olieprijzen bieden interessante perspectieven. Laat ons beginnen met de plotse, scherpe daling van de prijs van het smerige goedje, dat nog steeds als een dominante vorm van onze energievoorziening wordt aangewend. Lees verder

Nerveuze markten

De volatiliteit op de wereldbeurzen is de laatste dagen sterk opgelopen uit vrees voor een verdere afkoeling van de wereldeconomie. Op zich is dit laatste zelfs helemaal geen nieuws maar de vrij abrupte terugval in Duitsland en de zeer sombere toon van het recente IMF-rapport vormden de aanleiding tot een doorgedreven test van de waarderingsniveaus van de aandelenmarkten. Lees verder