Gegokt en gewonnen (maar wat?)

Eerst en vooral: Oprechte felicitaties aan het Griekse volk dat terecht trots mag zijn op haar moedige houding.

Ook wij hadden verregaande vraagtekens bij de houding van de Europese onderhandelaars: Nadat Griekenland gedurende vijf lange jaren het bittere medicijn van de Eurozone had geslikt en –op een kortstondige heropleving na- enkel nog dieper in de economische ellende was verzonken, insisteerde de Eurogroep op het gebruik van hetzelfde, ondoelmatige recept. Iedere economist had intussen nu wel begrepen dat deze financiële strafexpedities op het Helleense schiereiland de economische en financiële situatie alleen maar verergerden en geen enkel perspectief op verbetering meer boden. Maar “boekhoudkundig” waren de voorstellen van Europa wel in orde … Lees verder

Lof der Zotheid, anno 2015

Het Griekse drama blijft alle aandacht naar zich toetrekken. Deels is dat terecht, want de acute situatie waarin de Griekse bevolking zich bevindt, vraagt op zich om een onmiddellijke, constructieve oplossing. Tegelijk wijst het op de diepere onderliggende problematiek van de eurozone. De deelnemende landen zijn, ondanks 15 jaar samenwerking, nog steeds te heterogeen om van een stabiele groep te mogen spreken. Het gebrek aan samenhang maakt de eurozone enerzijds kwetsbaar en bevoordeelt alleen de bij aanvang sterkere landen en daar hadden we geen muntzone voor nodig. Anderzijds hebben de monetaire mechanismen tot nu hun betrouwbaarheid en doortastendheid wel degelijk bewezen. Dat gegeven zorgt ervoor dat de muntzone als groep wel degelijk aan nefaste economische ontwikkelingen kan weerstaan maar betekent ook dat de individuele deelnemende landen de negatieve gevolgen op zeer uiteenlopende manieren zullen beleven. Griekenland ondervindt dat nu ten volle. Lees verder

Oma’s aan de top

Regel 1 in diplomatieke onderhandelingen houdt in dat je de tegenpartij pas kunt overwinnen wanneer je hem een positie aanbiedt waarin hij alles verliest behalve zijn gezicht.

De Europese onderhandelaars wensten blijkbaar de volledige vernedering na te streven. De ultieme uitweg die de Griekse premier voor zijn zittende regering trachtte te creëren zou hem toelaten de onderhandelingen de rug toe te keren, de Griekse bevolking alle besparingsmaatregelen te laten slikken zonder daar later zelf de zwarte piet voor toegeschoven te krijgen en Griekenland het bittere lot van een Grexit te besparen. Om het drama van voldoende sentiment te voorzien, haalde premier Tsipras er zijn eigenste oma er nog even bij: als zij akkoord was met de opgelegde besparingen, dan zou hij ook akkoord gaan … Lees verder

Willen en niet kunnen

De aandoenlijke pogingen van de ECB ten spijt wil het écht niet lukken met de economische heropleving in de eurozone. De oorzaken (maar daarom niet de remedies) zijn genoegzaam bekend. Het goedbedoelde en doorgedreven monetaire beleid met de nadruk op zeer agressieve geldcreatie wordt immers grotendeels geneutraliseerd door het opgelegde economische besparingsbeleid dat de eurozonelanden weer in het financiële gareel moet brengen. Het marginale nut van deze besparingen neemt echter steeds nadrukkelijker af, zodat het beoogde voordeel niet wordt bereikt en de nadelen steeds meer beginnen door te wegen. Lees verder

The name is Bond …

Government Bond, wel te verstaan. Bij de prestaties van (vooral) Europese overheidsobligaties over de laatste jaren, verbleken immers de exploten van de gekende geheimagent die (louter toevallig) dezelfde familienaam draagt. Deze mag zich echter bedienen van ongeloofwaardige technische snufjes, onrealistisch stuntweg en kent enkel oppervlakkige tegenstrevers. Lees verder

Als de kanonnen bulderen …

De oplopende geopolitieke spanningen eisten de afgelopen week hun tol op de wereldbeurzen – al moet gezegd dat dit slechts tot relatief beperkte dalingen aanleiding heeft gegeven. Een beperkte correctie op de aandelenmarkten stond hoe dan ook aan de deur te kloppen na de historische bull-run die we sinds begin 2012 mochten verwelkomen en die de laatste maanden – vooral dan in de VSA – record na record verpulverde. Een welgekomen onweersbui, die ons de kans geeft de situatie te evalueren, onnodige risico’s te verwijderen en nieuwe opportuniteiten te ontwarren uit de complexe puzzel van macro-economische parameters, rentevoeten, bedrijfsresultaten en monetair beleid. Lees verder

Als het paard niet wil drinken

Denk niet te snel dat we deze trouwe bondgenoot van de mensheid dan uit frustratie een schop zouden verkopen. Dat is alleszins tegen onze principes, vooral dan wat betreft de economische mechanica die we menen te onderkennen in deze situatie. John Maynard Keynes gebruikte deze vergelijking veelvuldig om een monetaire context te illustreren waarbij de economie, ondanks de veelvuldig pogingen om haar van de nodige liquiditeiten te voorzien, weinig of geen indicaties vertoont om zich van de toegestopte middelen te bedienen om een hoger groeipad te gaan opzoeken. Deze metafoor is helaas op pijnlijke wijze van toepassing op de huidige economische ontwikkeling in de Eurozone. Lees verder

Even negatief doen …

Vrees niet, dat is in ieder geval tegen onze mentaliteit en naast het ontbreken van directe stimulansen voor een verdere opwaartse beweging is er geen directe aanleiding tot een zware terugval in aandelen- of obligatiemarkten. Tenzij natuurlijk het aandoenlijk zwakke vertoon van de Chinese economie die zich in de voorbije jaren in een moeilijke spreidstand heeft gemanoeuvreerd tussen een industrie die dringend rentedalingen nodig heeft en een vastgoedsector die onder die omstandigheid zo goed als zeker zeepbelallures dreigt aan te nemen. Toch drijven de Aziatische beurzen geleidelijk naar hogere koersniveaus onder de assumptie dat de situatie in China dermate acuut is geworden dat stimulerende maatregelen onvermijdelijk zijn. Lees verder

Lustrum?

Nu 15 september nadrukkelijk voor de deur staat, zal u wellicht overspoeld worden door overzichtsartikels waarmee de lustrumviering van de financiële crisis wordt ingezet. Vrees echter niet. We voelen ons niet geroepen om hier nog een aanvullende bijdrage te leveren maar beperken ons tot enkele nuttige tips om binnen het overaanbod het kaf van het koren te scheiden. Lees verder