De wet van de zwaartekracht

Ondanks lovenswaardige inspanningen van Sir Isaac Newton – en de geniale correcties op de theoretische onderbouw door ene Albert Einstein – weten we deze overheersende natuurkracht weliswaar redelijk goed te beschrijven, maar nog steeds niet vte erklaren.

Het weze ons, gewone stervelingen, dan ook vergeven dat we het af en toe wat moeilijk hebben om de impact van de zwaartekracht precies in te schatten en dit zeker na een lange periode tijdens de welke de aandelen- en obligatiekoersen ontsnapt leken te zijn aan deze fundamentele neerwaartse kracht. Lees verder

God en (vooral) klein Pierke

Nu Griekenland (even?) niet meer het centrum van het universum blijkt te zijn – en God én klein Pierke (laatstgenoemde hierbij meestal niet gehinderd door enige feitelijke kennis van zaken) er nu hun mening over kwijt hebben kunnen geraken, kunnen we ons terug concentreren op andere contreien. De eurozone, China en de VS zijn tevens van enig belang voor de ontwikkeling van de wereldeconomie en het wel en wee op de internationale aandelen- en obligatiemarkten en verdienen – af en toe – vandaar enige aandacht. Lees verder

Give Greece a chance

In 490 v.C. liep, volgens een makkelijk te ontkrachten mythe, een (slecht getraind) soldaat van Marathon naar Athene om de blijde mare van de overwinning op de Perzische troepen te melden. Het liep overigens slecht af met Pheudippides want na het uitspreken van zijn historische woorden bezweek hij aan de gevolgen van een zonnesteek. Lees verder

Gegokt en gewonnen (maar wat?)

Eerst en vooral: Oprechte felicitaties aan het Griekse volk dat terecht trots mag zijn op haar moedige houding.

Ook wij hadden verregaande vraagtekens bij de houding van de Europese onderhandelaars: Nadat Griekenland gedurende vijf lange jaren het bittere medicijn van de Eurozone had geslikt en –op een kortstondige heropleving na- enkel nog dieper in de economische ellende was verzonken, insisteerde de Eurogroep op het gebruik van hetzelfde, ondoelmatige recept. Iedere economist had intussen nu wel begrepen dat deze financiële strafexpedities op het Helleense schiereiland de economische en financiële situatie alleen maar verergerden en geen enkel perspectief op verbetering meer boden. Maar “boekhoudkundig” waren de voorstellen van Europa wel in orde … Lees verder

Lof der Zotheid, anno 2015

Het Griekse drama blijft alle aandacht naar zich toetrekken. Deels is dat terecht, want de acute situatie waarin de Griekse bevolking zich bevindt, vraagt op zich om een onmiddellijke, constructieve oplossing. Tegelijk wijst het op de diepere onderliggende problematiek van de eurozone. De deelnemende landen zijn, ondanks 15 jaar samenwerking, nog steeds te heterogeen om van een stabiele groep te mogen spreken. Het gebrek aan samenhang maakt de eurozone enerzijds kwetsbaar en bevoordeelt alleen de bij aanvang sterkere landen en daar hadden we geen muntzone voor nodig. Anderzijds hebben de monetaire mechanismen tot nu hun betrouwbaarheid en doortastendheid wel degelijk bewezen. Dat gegeven zorgt ervoor dat de muntzone als groep wel degelijk aan nefaste economische ontwikkelingen kan weerstaan maar betekent ook dat de individuele deelnemende landen de negatieve gevolgen op zeer uiteenlopende manieren zullen beleven. Griekenland ondervindt dat nu ten volle. Lees verder

Oma’s aan de top

Regel 1 in diplomatieke onderhandelingen houdt in dat je de tegenpartij pas kunt overwinnen wanneer je hem een positie aanbiedt waarin hij alles verliest behalve zijn gezicht.

De Europese onderhandelaars wensten blijkbaar de volledige vernedering na te streven. De ultieme uitweg die de Griekse premier voor zijn zittende regering trachtte te creëren zou hem toelaten de onderhandelingen de rug toe te keren, de Griekse bevolking alle besparingsmaatregelen te laten slikken zonder daar later zelf de zwarte piet voor toegeschoven te krijgen en Griekenland het bittere lot van een Grexit te besparen. Om het drama van voldoende sentiment te voorzien, haalde premier Tsipras er zijn eigenste oma er nog even bij: als zij akkoord was met de opgelegde besparingen, dan zou hij ook akkoord gaan … Lees verder

Zeg niet zomaar Chinees tegen een Chinees (en zeker niet in China)

De CSI 300-index, die de beurswaarde weergeeft van een aantal representatieve Chinese bedrijven, genoteerd op de markten van Sjanghai en Shenzhen, kreeg vanmorgen een flinke dreun te verwerken. Voor een goed begrip: deze index vormt slechts een onderdeel van de totale Chinese aandelenmarkt (zoals in grafiek 1 weergegeven, op basis van de Hang Seng en vooral de DATASTREAM China-index) en liep vooral in de kijker door zijn spectaculaire klim die de indexwaarde verdubbelde over het laatste jaar. Lees verder

Even geschrokken?

Na de recente, ongeëvenaarde recordrace op de aandelenbeurzen mag een neerwaartse koersschommeling in deze orde van grootte ons niet verbazen en zeker niet afschrikken. Maar vooraleer we deze correctie uitroepen tot een vervroegde solden dienen eerst de omgevingsfactoren grondig te worden onderzocht. Het zou immers een regelrechte zonde zijn om een deel van de vroegere winsten verloren te zien gaan door een onhandige timing van vernieuwde aankopen of posities in aandelen en obligaties te lang aan te houden zodat potentiële toekomstige verliezen onnodig veel van de sterk gestegen waarden kunnen eroderen. Lees verder

Yellen for President!

Zelfs als Amerikanofiel heeft het mij steeds verbaasd waarom een groot en machtig land als de VS er nu al een generatie lang niet in slaagt om een doortastende en geloofwaardige presidentskandidaat naar voren te schuiven, met uitzondering van (de eerste jaren van) Reagan en Clinton. De huidige president bulkt wel van de goede wil, maar botst op de onverzettelijke onwil van de republikeinse meerderheid, die tijdens zijn bewindperiode is ontstaan. Waarschijnlijk zal de weg naar deze topfunctie zo moeilijk zijn geworden, dat niemand nog op basis van zijn intrinsieke kwaliteiten de ovale kamer in Washington als werkkamer in gebruik kan nemen. Enkel als je met de nodige voorsprong kunt starten, kun je wellicht op de streep nog iets van deze voorsprong overhouden. Lees verder

Oom Dagobert is (duidelijk) in zijn nopjes.

Er zijn slechts een beperkt aantal activiteiten die een (gemiddeld) mens meer tevredenheid weten te schenken dan het uitrekenen van winst. Zeker wanneer in de voorafgaande periode het publiek hoofdschuddend stond toe te kijken en iedere gelegenheid wist aan te grijpen om met afkeurend gegrom te wijzen op het onvermijdelijke falen dat gepaard gaat met een optimistische visie op lange termijn. Nochtans was deze visie gefundeerd op strenge criteria die de drijfveren voor beursbewegingen zo objectief mogelijk in kaart willen brengen en de evolutie op de financiële markten telkens weer aftoetsen op hun fundamentele onderbouw. Lees verder